دندان خارج شده

علل آسیب دندانی

از دلایل عمده آسیب های دندانی می توان به ضربه به صورت یا دندان ها اشاره کرد که می تواند ناشی از تصادفات اتومبیل، زمین خوردن و آسیب دیدگی در انواع ورزش ها باشد. بیماران دچار ضربه شدید سر ، گردن یا صورت باید در اورژانس بیمارستان مورد ارزیابی و معالجه قرار گیرند.

در اکثر بیمارستان ها جراحان دهان و دندان حضور دارند که می توانند شکستگی فک بالا یا پایین را درمان کنند و کشیدن دندان اورژانسی و بازسازی قوس های دندانی را انجام دهند. ساییدگی و پارگی در اثر پوسیدگی و جویدن یا گاز گرفتن اجسام سخت مانند مداد ، تکه های یخ ، مغزها و آب نبات های سفت نیز می تواند منجر به شکستگی دندان شود. آسیب دندانی غیرمرتبط با ضربه به سر و گردن معمولاً در مطب دندان پزشکی قابل ارزیابی و درمان است. این آسیب های دندانی شامل شکستگی دندان، دندان های کاملاً خارج شده از دهان یا دندان های جابجا شده توسط نیروهای خارجی غیر منتظره است. این آسیب های دندانی همراه با تورم لثه و بافت دهان نیز هست.

با قرار دادن پک های سرما یا تکه های یخ درون دهان روی دندان آسیب دیده یا خارج از گونه ها یا لب ها می توان درد و تورم را قبل از رسیدن بیمار به دندانپزشک کاهش داد.

شکستگی دندان

آسیب شکستگی دندان

شکستگی دندان می تواند از جزئی تا شدید (شامل شکستگی های عمودی ، مورب یا افقی دندان یا ریشه) باشد. مینا و عاج دو لایه محافظ خارجی دندان هستند. مینای دندان بیرونی ترین سطح سخت سفید است. عاج یک لایه زرد است که درست در زیر مینا قرار دارد. مینا و عاج هر دو در محافظت از بافت داخلی دندان زنده به نام پالپ هستند.

بخشی از دندان که در دهان قابل مشاهده است ، تاج نامیده می شود. قسمت باقیمانده دندان در استخوان مدفون شده و ریشه نامیده می شود. آزمایشات مختلفی برای تشخیص وجود شکستگی دندان در دهان انجام می شود. در بعضی موارد ،عکس اشعه ایکس دندان می تواند به تشخیص ، تعیین و اندازه گیری شکستگی دندان کمک کند.

شکستگی دندان

درمان شکستگی دندان جدی

شکستگی جدی شکستگی است که هم عاج و هم بافت پالپ را درگیر میکند و باید به سرعت درمان شود. شکستگی های جدی ممکن است باعث جابجایی و لق شدن دندان باعث خونریزی لثه شوند. برای جلوگیری از افتادن دندان لق، دندانپزشک می تواند آن را با اتصال آن به دندانهای مجاور آتل کند.

به دلیل خطر بالای عفونت پالپ پس از قرار گرفتن پالپ در معرض محیط دهان، ممکن است در اولین جلسه درمان کانال ریشه انجام شود. در غیر این صورت ، دندانپزشک ممکن است فقط یک پانسمان آرامبخش را روی دندان شکسته قرار دهد. سپس دندان طی دو تا چهار هفته مورد ارزیابی مجدد قرار می گیرد تا مشخص شود آیا درمان کانال ریشه ضروری است. اگر به نظر برسد دندان بهبود یافته و در دهان ثابت است، آتل برداشته می شود. سپس برای ترمیم شکستگی، دندان پر میشود یا روکش قرارداده می شود. ممکن است دندان با گذشت زمان (ماهها تا یک سال) به بررسی دوره ای نیاز داشته باشد تا مشخص شود آیا به درمان دیگری احتیاج دارد.

جدی ترین آسیب ها شامل شکستگی های عمودی ، مورب یا افقی ریشه دندان است. در بیشتر موارد ، شکستگی ریشه دندان باعث می شود دندان آسیب دیده بسیار لق باشد و با کار دندانپزشکی دیگر نمی توان آن را ترمیم کرد ، بنابراین کشیدن دندان ضروری است. دندان کشیده شده اغلب با یک دندان کاذب موقتی جایگزین می شود تا زمانی که طرح درمان قطعی مشخص شود. برخی موارد خاص وجود دارد که ممکن است دندان هایی با شکستگی افقی نزدیک نوک ریشه نیازی به کشیدن نداشته باشند. در صورت بروز علائم مرگ پالپ و عفونت دندان، ممکن است در آینده به درمان ریشه دندان آسیب دیده نیاز باشد. عکس اشعه ایکس دوره ای دندان شکسته شده برای کنترل دقیق آن گرفته می شود.

درمان شکستگی دندان جزئی

شکستگی جزئی دندان معمولاً شامل مینای دندان است. دندان از جای خود خارج نشده و خونریزی از لثه وجود ندارد. تنها علامت چنین خرد شدن جزئی ممکن است لبه های تیز یا خشن دندان باشد که گونه و زبان را تحریک می کند. دندان آسیب دیده به خودی خود ممکن است دردناک یا حساس به غذا یا دما نباشد. خطر آسیب پالپ کم است و معمولاً درمان فوری نیاز نمی باشد. مقدار کمی واکس ارتودنسی یا آدامس بدون قند را می توان روی لبه خشن قرار داد تا زمانی که به دندانپزشکی مراجعه شود. بسته به میزان مینای دندان از دست رفته، درمان قطعی معمولاً قرار دادن روکش یا پر کردن دندان برای بازگرداندن کانتور طبیعی است.

شکستگی دندان

درمان شکستگی مینا و عاج

شکستگی عمیق تر می تواند مینا و عاج دندان را درگیر کند. حتی اگر یک شکستگی عمیق وجود داشته باشد، ممکن است دندان لق یا از محل خود خارج نشود و لثه ها خونریزی نکنند. این شکستگی های عمیق تر ممکن است به تغییرات دما، جویدن یا گاز گرفتن حساس باشند. قرار گرفتن طولانی مدت عاج دندان در معرض پوسیدگی می تواند به سرعت پیشرفت کند. بنابراین، شکستگی های مربوط به عاج سریعاً درمان می شوند.

درمان شامل قرار دادن پرکننده دندان یا روکش است. تا زمانی که علائم مداوم درد وجود نداشته باشد، می توان دندان را با عکس اشعه ایکس روتین کنترل کرد تا از سلامت دندان اطمینان حاصل شود. اگر شکستگی باعث آسیب قابل توجهی در پالپ شده باشد، درمان شامل کشیدن دندان یا درمان کانال ریشه است. اگر دندان به دلیل شکستگی به میزان قابل توجهی ضعیف شده باشد و شکل و عملکرد آن به درستی قابل بازیابی نباشد، کشیده میشود. در صورت بازیابی فرم و عملکرد دندان، درمان کانال ریشه برای جلوگیری از عفونت انجام می شود.

درمان دندان خارج شده از دهان

دندان های دائمی جلوی بالایی شایع ترین دندان هایی هستند که در اثر ضربه کاملاً از محلشان خارج میشوند(“avulsed”). دندانهای شیری که از محل خارج شده اند معمولاً دوباره کاشته نمیشوند زیرا بعداً به طور طبیعی با دندانهای دائمی جایگزین می شوند.

در صورت افتادن دندان دائمی ، باید مراقب بود که دندان فقط از طریق تاج آن گرفته شود و نه از طریق ریشه آن. سپس آن را به آرامی در آب تمیز یا شیر بشویید و دوباره در محلش قرار دهید. این کار توسط بیمار یا والدینش انجام می شود و سپس توسط دندانپزشک بررسی می شود. اگر والدین یا بیمار در مورد کاشت مجدد دندان اطمینان ندارند، باید دندان را در شیر یا محلول نگهداری اورژانسی گذاشته و در اسرع وقت به دندانپزشک برسانند.

متأسفانه، آب برای مدت زمان طولانی یک ماده ذخیره مناسب برای دندان محسوب نمی شود. مهمترین متغیر موثر در موفقیت در انجام کاشت مجدد ، مدت زمانی است که دندان از جای خود خارج است. دندان ها در عرض یک ساعت پس از حادثه دوباره کاشته می شوند. پس از کاشت مجدد دندان، دندانپزشک این دندان را به مدت دو تا هشت هفته به دندانهای مجاور آتل میکند. آتل زدن باعث ثبات دندان می شود در حالی که استخوان و بافت اطراف آن نیز بهبود می یابد.

پس از کاشت مجدد دندان

در بزرگسالان ، دندان کاشته شده مجدداً باید طی هفت تا 10 روز درمان ریشه شود.

دندان های دائمی مجدد کاشته شده در کودکان (جایی که ریشه دندان هنوز کاملاً تشکیل نشده است) ممکن است نیازی به درمان کانال ریشه نداشته باشد.این دندانها باید حداقل به مدت پنج سال از نظر علائم و نشانه هایی مانند درد ، تغییر رنگ ، آبسه لثه یا آبسه قابل مشاهده درعکس اشعه ایکس دندان ، که می تواند نشان دهنده مرگ پالپ باشد ، بررسی شود.

در بیشتر بیمارانی که مجدداً کاشت دندان انجام داده اند ، داروهای استامینوفن یا ایبوپروفن (Advil) برای تسکین درد کافی هستند. از آنجایی که دندان های ترک خورده را نمی توان مسواک زد، ممکن است دهان شویه کلرهگزیدین گلوکونات (پریدکس) برای پیشگیری و کنترل التهاب لثه تجویز شود. آنتی بیوتیک های خوراکی و تزریق توکسوئید کزاز برای بیماران دارای پارگی قابل توجهی از بافت نرم تجویز می شود.

دندان خارج شده

پیشگیری از آسیب های دندانی

پیشگیری از آسیب های دندانی شامل همردیف کردن دندان های جلویی برجسته با بریس های دندانی و استفاده از ماسک صورت و محافظ های دهان هنگام شرکت در ورزش است.

محافظ های دهان آسیب به دندان ها ، لثه ها و استخوان فک و مفاصل گیجگاهی فکی را کاهش می دهند. محافظ های دهان همچنین می توانند شدت و تعداد ضربه های مغزی را کاهش دهند. همچنین هنگامی که نیرویی به چانه هدایت می شود فشار و تغییر شکل استخوان جمجمه را کاهش دهند.

از زمان استفاده اجباری وسایل محافظتی ، آسیب های دندانی در بازیکنان فوتبال تقریباً برطرف شده است. اکنون توصیه می شود که برای ورزشهای زیر محافظ دهان استفاده شود:

فوتبال، بیسبال، بسکتبال، هاکی، کشتی ، بوکس، هنرهای رزمی ، والیبال ، اسکیت و دوچرخه سواری.

محافظ های دهان را می توانید در داروخانه ها و فروشگاه های لوازم ورزشی خریداری کنید. همچنین می توانند به صورت سفارشی توسط دندانپزشک ساخته شوند. محافظ های فروشگاه معمولا قیمت کمتری نسبت به محافظ های سفارشی دارند. با این حال ، محافظ های دهان خریداری شده در فروشگاه ممکن است به خوبی در دهان ورزشکار قرار نگیرند ، سست شوند ، به طرز ناخوشایندی حجیم شوند و در گفتار یا تنفس اختلال ایجاد کنند. محافظ های ایده آل توسط دندانپزشک و با استفاده از قالبی که از قوس فوقانی دندان ورزشکار گرفته می شود و سپس از طریق پلاستیک مخصوص که مطابق اطراف دندان و لثه است در آزمایشگاه ساخته می شوند. یک محافظ شخصی مناسب باید راحت باشد و در تنفس و گفتار اختلال ایجاد نکند.

What Are Common Causes of Dental Injuries? Treatment & First Aid (medicinenet.com)

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *