ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت دندانی در سال 1952 توسط یک جراح ارتوپدی سوئدی به نام Per-Ingvar Brånemark اختراع شد. امروزه آنها استاندارد مراقبت برای جایگزینی دندانهای از دست رفته در دندانپزشکی محسوب می شوند. ایمپلنت دندانی یک وسیله جراحی است که در استخوان فک قرار می گیرد تا طی چند ماه با استخوان جوش بخورد. کاشت دندان به عنوان جایگزینی برای ریشه دندان از دست رفته عمل می کند. این “ریشه دندان مصنوعی” در خدمت نگه داشتن دندان یا بریج جایگزین است.

کاشت ایمپلنت دندانی دراستخوان فک نزدیکترین گزینه برای تقلید از یک دندان طبیعی است زیرا از ثبات بالایی برخوردار است. به روند همجوشی بین ایمپلنت دندان و استخوان فک “استئواینتگریشن” گفته می شود. بیشتر ایمپلنت های دندانی از تیتانیوم ساخته شده اند که به آنها اجازه می دهد بدون اینکه به عنوان یک جسم خارجی در بدن ما شناخته شوند، با استخوان ادغام شوند. با گذشت زمان، فناوری و علم پیشرفت کرده و نتایج کاشت ایمپلنت دندان را بسیار بهبود بخشیده است. امروزه میزان موفقیت در ایمپلنت های دندانی نزدیک به 98 درصد است.

چرا به ایمپلنت نیاز داریم؟

از ایمپلنت های دندانی می توان برای جایگزینی یک، چند یا تمام دندان ها استفاده کرد. هدف از جایگزینی دندان در دندانپزشکی، بازگرداندن عملکرد و همچنین زیبایی است. در مورد جایگزینی دندان سه گزینه وجود دارد: دستگاه دندانپزشکی متحرک (پروتز کامل یا پروتز پارسیل) ، بریج دندان ثابت و ایمپلنت دندان.

پروتزهای دندان گزینه مناسب تری برای جایگزینی دندان ها هستند اما حداقل مطلوبیت را دارا هستند. علاوه بر این، پروتزهای دندانی می توانند بر روی ذائقه و تجربه حسی فرد با غذا تأثیر بگذارند.

قبل از گرایش نسبتاً اخیر به درمان ایمپلنت دندان بریج دندان رایج ترین گزینه ترمیمی بود. اصلی ترین عیب بریج وابستگی به دندان های طبیعی موجود برای پشتیبانی است. ایمپلنت ها فقط توسط استخوان پشتیبانی می شوند و روی دندان های طبیعی اطراف تأثیر نمی گذارند.

تصمیم گیری در مورد انتخاب گزینه به عوامل زیادی بستگی دارد. به طور خاص برای ایمپلنت های دندانی، این عوامل عبارتند از:محل دندان یا دندانهای از دست رفته ، کمیت و کیفیت استخوان فک که در آن کاشت دندان قرار داده شده است، سلامتی بیمار، هزینه و ترجیح بیمار.

یک جراح دندانپزشکی منطقه ای را که برای کاشت دندان در نظر گرفته شده بررسی می کند. سپس ارزیابی بالینی از اینکه آیا بیمار کاندید مناسبی برای کاشت دندان است را انجام می دهد. انتخاب کاشت دندان برای جایگزینی دندان نسبت به سایر گزینه ها مزایای بزرگی دارد. ایمپلنت ها از این جهت مناسب هستند که دندان های از دست رفته را می توان بدون تأثیر بر دندان های مجاور جایگزین کرد. بعلاوه، از آنجا که ایمپلنت های دندانی در ساختار استخوان ادغام می شوند، بسیار پایدار هستند. همچنین می توانند ظاهر و احساس دندان های طبیعی فرد را داشته باشند.

ایمپلنت

انواع ایمپلنت

از لحاظ تاریخی دو نوع کاشت دندان وجود دارد: endosteal و subperiosteal

Endosteal به کاشتی گفته می شود که “در استخوان” باشد.

subperiosteal به کاشتی گفته می شود که در بالای استخوان فک زیر بافت لثه قرار دارد. ایمپلنت های ساب پریوستئال امروزه به دلیل نتایج ضعیف طولانی مدت در مقایسه با ایمپلنت های دندانی اندوستئال دیگر مورد استفاده قرار نمی گیرند.

انواع کاربرد های ایمپلنت

در حالی که عملکرد اصلی ایمپلنت های دندانی جایگزینی دندان است، گاهی می تواند در سایر اقدامات دندانپزشکی کمک کند. از ایمپلنت های دندانی می توان برای حمایت از پروتز متحرک و ایجاد تناسب راحت تر استفاده کرد.

علاوه بر این، برای اقدامات ارتودنسی، مینی ایمپلنت های دندانی می توانند به عنوان دستگاه های لنگرگاه موقت (TAD) عمل کنند تا دندان ها را به موقعیت دلخواه منتقل کنند. این مینی ایمپلنت ها کوچک بوده و به طور موقت بر روی استخوان ثابت می شوند. پس از آنکه عملکرد آنها انجام شد برداشته می شوند.

برای بیمارانی که به دلیل پوسیدگی یا بیماری لثه در قوس بالا یا پایین، تمام دندان های خود را از دست داده اند، گزینه ای برای تهیه پروتز بسیار پایدار و راحت با استفاده از حداقل تعداد ایمپلنت در دسترس است. یکی از این نمونه ها تکنیک “All-On-4” است که توسط شرکت تولید کننده Nobel Biocare نامگذاری شده است. این روش از این ایده گرفته شده است که می توان از چهار ایمپلنت برای جایگزینی تمام دندانها در یک قوس (بالا یا پایین) استفاده کرد. ایمپلنت ها از نظر استراتژیک در نواحی دارای استخوان مستحکم قرار می گیرند و پروتز در جای خود پیچ ​​می شود. تکنیک All-On-4 جایگزینی دندان را فراهم می کند که در مقایسه با روش قدیمی پروتزهای کامل سنتی، ثابت است و مانند دندان های طبیعی احساس می شود.

بدون شک، ایمپلنت امکان گزینه های درمانی بیشتری را برای جایگزینی دندانهای از دست رفته تک و چندگانه با پایداری طولانی مدت فراهم می کند و به بهبود سلامت دهان کمک می کند.

ایمپلنت

پروسه جراحی کاشت دندان

قبل از جراحی کاشت دندان

در طی مرحله مشاوره و برنامه ریزی، جراح دندانپزشکی محلی را در دهان که کاشت دندان در نظر گرفته شده است بررسی می کند. همچنین عکس اشعه ایکس، فیلم پانوراما یا سی تی اسکن را بررسی می کند. در این زمان، کیفیت و کمیت استخوان فک ارزیابی می شود تا مشخص شود آیا استخوان بیشتری در محل مورد نیاز است یا نه. وقتی مشخص شد که می توان ایمپلنت دندانی را در محل مورد نظر قرار داد، بیمار برای اقدامات جراحی کاشت دندان برمی گردد.

در طی تمام قرارهای ملاقات های جراحی، معمولاً بی حس کننده موضعی به بیمار داده می شود.

اولین مرحله از جراحی دهان اغلب شامل کشیدن دندان است. اغلب اوقات، در محل کاشت دندان هنوز دندان آسیب دیده وجود دارد. برای آماده سازی برای قرار دادن ایمپلنت دندان لازم است دندان کشیده شود. بیشتر اوقات یک “پیوند استخوان آلوئولار” برای دستیابی به یک پایه استخوان برای کاشت انجام می شود. این محل برای دو تا شش ماه مجاز به بهبود است. برای محلی که فاقد دندان است و استخوان تحلیل رفته به پیوند استخوان متفاوتی احتیاج دارد(“پیوند استخوان onlay”). این روش معمولاً به حدود شش ماه یا بیشتر بهبودی نیاز دارد. اگر استخوان کافی وجود دارد، می توان دندان آسیب دیده را استخراج کرد و به دنبال آن مراحل کاشت را در همان قرار ملاقات انجام داد. این روش “کاشت فوری” نامیده می شود.

در شرایطی که قرار است یک ایمپلنت در خلف فک بالا قرار گیرد، ممکن است با وجود سینوس فک بالا “لیفت سینوس” برای بالا بردن کف سینوس و پیوند استخوان بیشتر به داخل سینوس انجام می شود. با این کار استخوان بیشتری برای پشتیبانی از ایمپلنت دندان فراهم می شود.

پس از وجود استخوان کافی و محکم، محل برای کاشت آماده است. در قرار ملاقات قرار دادن ایمپلنت، پست تیتانیوم با یک مته و ابزار مخصوص در استخوان قرار می گیرد. یک “کلاهک بهبودی” بر روی کاشت قرار می گیرد، لثه بخیه زده و مرحله بهبودی آغاز می شود.

پس از جراحی کاشت دندان

در طی این مرحله بهبودی، می توان پروتز موقت ایجاد کرد تا دندانها را برای اهداف زیبایی جایگزین کند. زمان بهبودی بستگی زیادی به کیفیت استخوان موجود دارد. زمان بهبودی معمولاً بین دو تا شش ماه است. در این مدت، ایمپلنت با استخوان ادغام می شود. مهم است که از وارد آمدن هرگونه فشار بر روی ایمپلنت دندان هنگام بهبودی خودداری کنید. قرارهای پیگیری برای بررسی محل جراحی معمولاً برای اطمینان از عدم وجود عفونت و بهبودی انجام می شود.

Dental Implants Procedure, Cost, Types, Problems & Safe (medicinenet.com)

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *