بیماری پارکینسون

در این پست به معرفی دارو های پارکینسون و بررسی کامل آن ها از جمله دوز مصرفی ، برند های موجود در بازار ، عوارض هر کدام از داروها و نحوه ی مصرف آن ها می پردازیم .

ما در این پست سعی کردیم تمام محتوا مورد نیاز در مورد دارو درمانی بیماری پارکینسون را بگنجانیم و مطلبی کامل ارائه دهیم برای همین مطالب این پست گاها تخصصی میشود و فراتر از نیاز افراد عادی جامعه می شود اما همه ی افراد می توانند از آن استفاده کنند.

این پست صرفا به معرفی دارو های پارکیسنون میپردازد برای آشنایی با این بیماری از مقاله با بیماری پارکینسون و راه های تشخیص این بیماری آشنا شوید استفاده کنید .

قبل از معرفی دارو ها بهتر است به چند سوال پاسخ دهیم .

هدف از درمان دارویی برای بیماری پارکینسون چیست؟

درمان با داروهای پارکینسون متعادل سازی کمبود دوپامین در مغز به منظور تسکین علائم است. 
اما این داروها را نمی توان درمان  قطعی بیماری پارکینسون نامید ، دارو می تواند علائم را تا حد زیادی کاهش دهد. 
با پیشرفت بیماری ، درمان دشوارتر می شود  .

اگر پارکینسون درمان نشود چه اتفاقی می افتد؟

پارکینسون درمان نشده ممکن است منجر به زوال کلیه عملکردهای مغز و مرگ زودرس شود. 
با این وجود امید به زندگی در بیشتر بیماران تحت درمان بیماری پارکینسون تقریباً طبیعی است

چه دارویی اغلب به بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون داده می شود؟

داروهای رایج برای بیماری پارکینسون. 
لوودوپا و کاربی دوپا

عوارض جانبی داروی پارکینسون

تهوع .
حرکات غیر ارادی.
بدتر شدن 
یبوست .
فشار خون پایین.
گیجی  
توهم .
مشکلات رفتاری ، مانند احساس نیاز غیرقابل کنترل به قمار ، رابطه جنسی یا سرگرمی
این عوارض به صورت دقیق تر برای هر دارو در ادامه ذکر شده

آﻧﺘﯽ ﮐﻮﻟﯿﻨﺮژﯾﮏ ﻫﺎي ﻣﺮﮐﺰي از دسته دارو پارکینسون :

آنتی کولینرژیک ها داروهایی هستند که با بلاک کردن گیرنده استیل کولین بر روی سلول مانع تأثیر استیل کولین می‌شوند .

معروف‌ترین مواد آنتی کولینرژیک داروهای آنتی کولینرژیک مانند هیوسین، دیسیکلومین، آتروپین، تری هگزیفنیدیل، بنزتروپین، بی‌پریدن هستند.

در حد درمان کمکی اند و به هیچ وجه به عنوان درمان اصلی نیستند و اﮔﺮ ﻣﺸﮑﻼت ﺑﯿﻤﺎر در ﺣﺪ ﮐﻨﺪي ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺮﮐﺖ و ﻟﺮزش درﻫﻨﮕﺎم اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ آﻧﺘﯽ ﮐﻮﻟﯿﻨﺮژﯾﮏ ﻣﯽ دﻫﻨﺪ. داروﻫﺎي آﻧﺘﯽ ﮐﻮﻟﯿﻨﺮژﯾﮏ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﯾﺒﻮﺳﺖ، ﮔﻠﻮﮐﻮم و ﺗﺎري دﯾﺪ، ﺧﺸﮑﯽ دﻫﺎن، ﮔﺮﻣﺎزدﮔﯽ و اﺣﺘﺒﺎس ادرار ﺷﻮﻧﺪ.

اگر کسی دچار عوارض شبه پارکینسونیسم یا عوارض خارج هرمی (EPS) شود این دارو ها برایشان کاربرد دارد.

  • نام های نوشته شده داخل پرانتز در توصیحات هر دارد نام تجاری دارو می باشد که روی دارو نوشته می شود .

Biperiden (بی‌پریدن)

 قرص 2 میلی گرم و آمپول 5 میلی گرم در میلی لیتر (Akineton®)

Trihexyphenidyl (تری هگزیفنیدیل )

 قرص 2 میلی گرمی   (Artane®)

Diphenhydramine ( دیفن هیدرامین )

قرص 25 میلی گرمی و الکسیر 12.5 میلی گرم در 5 میلی لیتر (Benadryl®)

Amantadine ( آمانتادین )

کپسول 100 میلی گرمی (Amorel®)

از آﻣﺎﻧﺘﺎدﯾﻦ در ﻣﺮاﺣﻞ اوﻟﯿﻪ و ﺧﻔﯿﻒ ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد.

یکی از مکانیسم های پیشنهادی برای داروی آمانتادین آنتی کولینرژیک است.

با دوز 100 میلی گرم شروع می شود و اگر جواب نداد دوز 200 امتحان می شود.

ﻧﮑﺘﻪ ﺟﺎﻟﺐ درﻣﻮرد ﻧﺤﻮه ﮐﺸﻒ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ آﻣﺎﻧﺘﺎدﯾﻦ در ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎر ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮﻧﯽ ﺑﺮاي درﻣﺎن آﻧﻔﻠﻮاﻧﺰا اش، آﻣﺎﻧﺘﺎدﯾﻦ ﻣﺼﺮف ﻣﯽ ﮐﺮده ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪن ﻋﻼﺋﻢ ﺑﯿﻤﺎري ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮﻧﺶ ﻣﯽ ﺷﻮد و از آن ﭘﺲ ﭘﺰﺷﮑﺎن ﺑﻪ اﺛﺮ آﻣﺎﻧﺘﺎدﯾﻦ در درﻣﺎن ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن ﭘﯽ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ.

ار ﻋﻮارض اﯾﻦ دارو، Livedo retiularis اﺳﺖ ﮐﻪ در آن ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﻔﻮذ ﭘﺬﯾﺮي رگ ﻫﺎ، اﻧﺪام ﻫﺎي ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ ﻗﺮﻣﺰ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد.

این عارضه بیشتر در خانم های مسن دیده می شود و بخصوص زمانی که در هوای سرد ایستاده باشند و بیشتر برای دوزهای بالای 200 میلی گرم اتفاق می افتد.

اﮔﺮ داروﻫﺎي درﻣﺎن ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺮوز اﺧﺘﻼﻻت ﺣﺮﮐﺘﯽ در ﻓﺮد ﺷﻮﻧﺪ، ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺮاي ﺑﯿﻤﺎر آمانتادین ﺗﺠﻮﯾﺰ ﻧﻤﻮد.

آﮔﻮﻧﯿﺴﺖ ﻫﺎي دوﭘﺎﻣﯿﻦ از دسته دارو پارکینسون :

با تجویز آگونیست های دوپامین بر خلاف لوودوپا ( دارو های پارکینسون که در ادامه به آن خواهیم پرداخت ) واکنش های استرس اکسیداتیو ( که میتواند منجر به آسیب سلول و بافت شود ) فعال نمی شود و نورون های دوپامین با سرعت بسیار کمتری تخریب می شوند.

آگونیست های دوپامین معمولا یه صورت روزی 2 تا 3 بار مصرف می شوند اما ممکن است مجبور شویم در مراحل انتهایی بیماری، به فرد هر 1 ساعت لوودوپا بدهیم.

آگونیست های دوپامین یا ارگوتی هستند یا غیر ارگوتی، اگر ارگوتی باشند به جز دوپامین روی گیرنده های آلفا و سروتونین نیز اثر می گذارند، بنابراین باعث عوارض می شوند.

اگونیست های دوپامین ارگوتی تداخلات بیشتری نیز دارند . نیمه عمر ان ها بسیار کوتاه است و تعداد دوز مصرفی ان ها بیشتر است. به همین دلیل تقریبا از آگونیست های ارگوتی در درمان پارکینسون استفاده نمی شود.

Bromocriptine ( بروموکریپتین )

 قرص 2.5 میلی گرمی (Parlodel®)

ﺑﺮوﻣﻮﮐﺮﯾﭙﺘﯿﻦ در درﻣﺎن ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان داروي ﮐﻤﮑﯽ ﺑﺎ دوز اوﻟﯿﻪ ي 1.25 ﻣﯿﻠﯽ ﮔﺮم، دو ﺑﺎر در روز آﻏﺎز ﺷﺪه ﺗﺎ حداکثر ﺑﻪ 90 میلیﮔﺮم ﺑﺮﺳﺪ، اﯾﻦ دارو ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺳﺒﺐ ﻫﺎﯾﭙﻮﺗﻨﺸﻦ ( کاهش فشار خون ) وﺿﻌﯿﺘﯽ ﮔﺮدد.

عوارض بالایی نیز دارد مثل فیبروز ریه و پرده ی پریتوئن.

موارد دﯾﮕﺮ ﻣﺼﺮف اﯾﻦ دارو در ﻫﺎﯾﭙﺮﭘﺮوﻻﮐﺘﯿﻨﻤﯽ، ﻧﺎزاﯾﯽ، ﺳﻨﺪروم ﻧﻮروﻟﭙﺘﯿﮏ ﺑﺪﺧﯿﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.

Cabergoline ( کابرگولین )

قرص 0.5 و 1 میلی گرمی (Dostinex®, Cabaser)

اﯾﻦ دارو در درﻣﺎن ﻫﺎﯾﭙﺮﭘﺮوﻻﮐﺘﯿﻨﻤﯽ و ﻗﻄﻊ ﺷﯿﺮ ﺑﻌﺪ از زاﯾﻤﺎن ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ رود.

Pramipexole ( پرامی‌پکسول ) :

قرص 0.18, 0.35, 0.7 میلی گرمی (Sifrol®, Pexol®, Restin)

ﻣﺤﺘﻮاي داروﯾﯽ ﭘﺮاﻣﯿﭙﮑﺴﻮل ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻣﻠﺢ ﻫﯿﺪروﮐﻠﺮاﯾﺪ ﺑﯿﺎن ﻣﯽ ﺷﻮد .

اﯾﻦ دارو پارکینسون دﻓﻊ ﮐﻠﯿﻮي دارد و در ﻣﺒﺘﻼﯾﺎن ﺑﻪ ﻧﺎرﺳﺎﯾﯽ ﮐﻠﯿﻮي ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻨﻈﯿﻢ دوز ﺻﻮرت ﺑﮕﯿﺮد و برای بیماران نارسایی کبدی داروی مناسبی است.

Ropinirole ( روپینیرول )

 قرص 0.25, 0.5, 1, 2 , 5 میلی گرمی (Requip®)

ﺑﺮوﻣﻮﮐﺮﯾﭙﺘﯿﻦ ﯾﮏ اﮔﻮﻧﯿﺴﺖ دوﭘﺎﻣﯿﻦ ارﮔﻮﺗﯽ و ﭘﺮاﻣﯿﭙﮑﺴﻮل و روﭘﯿﻨﯿﺮول اﮔﻮﻧﯿﺴﺖ ﻫﺎي دوﭘﺎﻣﯿﻦ ﻏﯿﺮ ارﮔﻮﺗﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ(نیمه عمر طولانی تری دارند). ﺷﺎﯾﻊ ﺗﺮﯾﻦ ﻋﻮارض اﯾﻦ دسته داروﯾﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻬﻮع، اﺳﺘﻔﺮاغ، ﺣﻤﻼت ﺧﻮاب ، ﺗﻮّﻫﻢ و اﻓﺖ ﻓﺸﺎر ﺧﻮن وﺿﻌﯿﺘﯽ اﺳﺖ.

روپیرینول چون دفع کبدی دارد برای بیماران نارسایی کلیوی بسیار مناسب می باشد.

Rotigotine ( روتیگوتین ) :

به شکل پچ پوستی می باشد که در بازار دارویی ما موجود نیست.

لوودوپا :

داروی لوودوپا

ﺗﺎ ﺣﺪ اﻣﮑﺎن در درﻣﺎن ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن ﺳﻌﯽ ﺑﺮ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ دارو لوودوپا ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎر داده ﻧﺸﻮد.

ﭼﺮا ﮐﻪ ﻟﻮودوﭘﺎ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ دوﭘﺎﻣﯿﻦ ﺷﺪه و ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﺴﻢ دوﭘﺎﻣﯿﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﯿﺪ رادﯾﮑﺎل ﻫﺎي آزاد از طریق واکنش های استرس اکسیداتیو ﺳﺒﺐ ﺗﺨﺮﯾﺐ و ﻣﺮگ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻮرون ﻫﺎ ﻃﯽ ﻣﺮور زﻣﺎن ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.

و پس از حدود حداکثر 5 سال از زمان شروع دوپامین تقریبا تمامی نورون ها تخریب می شوند و بیمار دچار پدیده on-off می شود.

تا قبل از این هنگامی که بیمار پارکینسون دارو لوودوپا را مصرف میکرد اگر از ساعت 8 تا 11 جواب میداد و دوز بعدی برای ساعت 12 بود از ساعت 11 تا 12 تعدادی نورون دوپامینرژیک در بدن وجود داشتند که مقداری دوپامین آزاد می کردند اما در مراحل آخر بیمار به ساعت 11 که می رسد قفل می کند و توانایی حرکت را از دست می دهد.

برای جلوگیری از این پدیده یا داروهای دیگر اضافه می شوند یا فواصل مصرف کوتاه می شوند.

لوودوپا در از طریق یک سری پمپ ها جذب می شوند که پروتئین های غذا با آن رقابت می کند.  بنابراین اگر میزان پروتئین مصرفی تغییر کند در دوز دریافتی لوودوپا تغییر ایجاد می شود.  و چون خود دوپامین شدیدا تهوع زاست مجبوریم با غذا مصرف کنیم، پس به بیمار توصیه می کنیم در هنگام مصرف لوودوپا میزان پروتئین رژیم غذایی را ثابت نگهدارد.

از عوارض دیگر آن اختلالات روانی است. چرا که با لوودوپا سطح دوپامین در مسیر های مزولیمبیک نیز افزایش می یابد و باعث هالوسینیشن یا توهم می شود.

 اﻓﺰودن ﻣﻬﺎر ﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎي آﻧﺰﯾﻢ دوﭘﺎ دﮐﺮﺑﻮﮐﺴﯿﻼز محیطی (Carbidopa, Benserazide) ﺑﺎﻋﺚ ﮐﺎﻫﺶ ﻟﻮودوﭘﺎي ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز ﺑﯿﻤﺎر ﺷﺪه ﻏﻠﻈﺖ ﻟﻮودوﭘﺎ در ﻣﻐﺰ را اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽ دﻫﻨﺪ.

اﻧﺘﺎﮐﺎﭘﻮن ﻣﻬﺎر ﮐﻨﻨﺪه Catechol-O-Methyltransferase (COMT) اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻬﺎر ﻣﺘﯿﻼﺳﯿﻮن ﻟﻮودوﭘﺎ و دوﭘﺎﻣﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﯾﺶ زﻣﺎن اﺛﺮ ﻟﻮودوﭘﺎ در ﺑﺪن ﺷﺪه در درﻣﺎن ﺑﯿﻤﺎراﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ دﭼﺎر ﭘﺪﯾﺪه On-Off ﮔﺸﺘﻪ اﻧﺪ.

Levodopa-Carbidopa ( لوودوپا – کربی دوپا )

قرص 50-12.5 میلی گرم , 100-10میلی گرم , 100-25 میلی گرم , 200-50میلی گرم (Sinemet® , Isicom ParkinC , Levodopa-C) 250-25 میلی گرم (Cfort)

در فرآورده ها دو نسبت 1:4 و 1:10 را داریم تا بادوز 1:4 برای استیج های ابتدایی شروع کنیم و  هنگامی که نیاز است تا دوز لوودوپا افزایش یابد فرآورده را به 1:10 تغییر دهیم تا با افزایش دوز لوودوپا دچار اوردوز کربی دوپا نشویم.

انتاکاپون به تنهایی مصرف نمی شود و حتما باید به همراه لوودوپا داده شود چون طول اثر کوتاهی دارد.

Levodopa-Benserazide ( لوودوپا بنسرازیده )

قرص 200-50 میلی گرم (Madopar®, Levodopa-B)

Levodopa-Carbidopa-Entacapone :

اﻧﺘﺎﮐﺎﭘﻮن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻐﯿﯿﺮ رﻧﮓ ادرار ﻫﻢ ﺑﺸﻮد ﮐﻪ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻧﯿﺴﺖ. اﯾﻦ دارو را بیمار دارای پارکینسون ﺗﺎ 8 ﺑﺎر در روز ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮان اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻮد.

ﻗﻄﻊ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻟﻮودوﭘﺎ و اﮔﻮﻧﯿﺴﺖ ﻫﺎي دوﭘﺎﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺳﻨﺪرم ﻧﻮروﻟﭙﺘﯿﮏ ﺑﺪﺧﯿﻢ (Neuroleptic Malignant Syndrome) ﺷﻮد.

ﻣﺼﺮف وﯾﺘﺎﻣﯿﻦ B6 ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﯾﺶ اﺛﺮ دوﭘﺎ دﮐﺮﺑﻮﮐﺴﯿﻼز ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد. ﻟﻮودوﭘﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﯿﺮه ﺷﺪن رﻧﮓ ادرار و ﺗﺮﺷﺤﺎت ﺑﺪن ﺷﻮد.

دوز داروي ®Stalevo را ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﯿﺰان ﻟﻮودوﭘﺎ ذﮐﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﺜﻼ: Stalevo® 100, Stalevo® 200, Stalevo® 50

Selegiline ( سلژیلین ) :

  قرص 5mg

ﺳﻠﮋﯾﻠﯿﻦ ﻣﻬﺎر ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ MAO-B اﺳﺖ و ﻣﺎﻧﻊ ﺗﺠﺰﯾﻪ دوﭘﺎﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﻮد.  

دربدن تبدیل به یک ترکیب شبه آمفتامینی می شود و بی خوابی می دهد. و باید در صبح ها مصرف شود. اگر جواب نداد 5 میلی گرم هم ظهر می شود.

دوز های بالای 10 میلی گرم در روز آن نباید مصرف شود و احتمال مهار MAO-A هم وجود دارد.

ﺗﺪاﺧﻼت آن ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﯾﺮ MAOI  ﻫﺎ اﺳﺖ. اﯾﻦ دارو ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت SSRI و ﻏﺬاﻫﺎي ﺣﺎوي ﺗﯿﺮاﻣﯿﻦ ﻣﺼﺮف ﺷﻮد. اما به خاطر fisrt pass effect  بالا باید همراه با غذا مصرف شود.

ﺳﻠﮋﯾﻠﯿﻦ اﺛﺮ آﻧﺘﯽ اﮐﺴﯿﺪاﻧﯽ و ﻣﺤﺎﻓﻈﺘﯽ روي ﻧﻮرون ﻫﺎ دارد و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺑﯽ ﺧﻮاﺑﯽ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ اﯾﻦ دارو ﺻﺒﺢ ﻫﺎ ﻣﺼﺮف ﺷﻮد.

ﺳﻠﮋﯾﻠﯿﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﻤﮏ درﻣﺎن Levodopa-C اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه و ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ دوز ﻟﻮودوﭘﺎ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﺑﺪ. ﺳﻠﮋﯾﻠﯿﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان داروي ﮐﻤﮑﯽ در آﻟﺰاﯾﻤﺮ هم ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ رود.

جدول دارو های ضد پارکینسون

مشخصات دارونام تجاری دارو ( برند )نام دارو
قرص 2 mg, آمپول 5 mg/mlAkineton®Biperiden ( بی‌پریدن )
قرص 2mgArtane®Trihexyphenidyl ( تری‌هگزیفنیدیل )
قرص 25 mg, الکسیر 12.5 mg/5mlBenadryl®Diphenhydramine ( دیفن‌هیدرامین )
کپسول 100 mgAmorel®Amantadine ( آمانتادین )
قرص 2.5mgParlodel®Bromocriptine ( بروموکریپتین )
قرص 0.5, 1 mgDostinex®, CabaserCabergoline ( کابرگولین )
قرص 0.18, 0.35, 0.7mgSifrol®, Pexol®, RestinPramipexole ( پرامی‌پکسول )
قرص 0.25, 0.5, 1, 2, 5 mgRequip®Ropinirole ( روپینیرول )
قرص 50-12.5 mg, 100-10mg, 100-25mg, 200-50 mgSinemet® , Isicom , ParkinC, Levodopa-C)Levodopa-Carbidopa ( لوودوپا – کاربی‌دوپا )
قرص 200-50 mgMadopar®, Levodopa-BLevodopa-Benserazide ( لوودوپا – بنسرازید )
قرص 200-50-200 mgStalevo®Levodopa-Carbidopa-Entacapone ( لوودوپا – کاربی‌دوپا – انتاکاپون )
قرص 5mgSelegiline ( سلژیلین )

1 پاسخ دادن
  1. مهدی سلطانی می گوید:

    خظوط درمان پارکینسون متفاوت است و در صورت جواب ندادن با تشخیص پزشکان باید از سایر دارو ها استفاده کرد

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *